I knew Pascale a very, very short moment of her life, but I just found out (some years later) and it hurts to receive the news. She was a good person and I know she will always be with us in our memories,,,,

Het was voor mij erg dubbel om het overlijden van Pascale te horen. Terwijl ik zelf nog herstellende was van mijn eigen longtransplantatie en opgetreden complicaties hoorde ik over de transplantatie van Pascale. Waarom is het bij mij wel gelukt en waarom bij Pascale niet? Het leven lijkt zo onrechtvaardig!

Ik hoop dat jullie haar op eigen wijze een toekomst kunnen geven, net als Pascale een toekomst zal hebben in de gedachten van velen.

Paul van den Elsaker

Wat is het ontzettend oneerlijk dat Pascale het niet heeft mogen redden. Zolang met zoveel kracht en optimisme te wachten… wat heeft ze zich ontzettend sterkt getoond. Wat ik me blijf herinneren is haar vermogen om zich op te laden met de kleine, eenvoudige dingen, met een lekker boek in de tuin, genieten van de zon en de bloemen tijdens een weekendje thuis. Zo nu en dan kwam er zo’n mailtje richting de Oef en dan moest ik erom lachen, wat een levenshouding! Ik wil jullie net als iedereen heel veel sterkte wensen.
Marlies

We hebben elkaar sinds de lagere school niet meer gezien, maar via jouw oma, die bij mijn oma op de gallerij woont, hoorde ik af en toe het met jullie ging. Zo ook het vreselijk verdrietige nieuws dat Pascale overleden is. Ik wens jou, je familie en de familie van Pascale alle sterkte toe met dit enorm grote verlies en alle goeds voor de toekomst.

Marjoleine

Helaas heeft onze vorige mail jullie niet bereikt. Toch wilden wij jullie graag laten weten dat jullie allen (maar vooral Pascale) de laatste dagen onafgebroken in onze gedachten zijn geweest. We hebben haar voor het laatst heel, heel lang geleden gezien. Ze zal een jaar of 4-5 zijn geweest.
We kwamen toen als Sint en Piet haar bezoeken. Een klein verlegen meisje.

Vanaf de zijlijn bleven wij steeds op de hoogte omtrent de gezondheid van Pascale en Manon. De laatste kwamen we nog weleens tegen op een verjaardag bij Corinn. De laatste keer in juni, toen ze vertelde dat Pascale elk moment opgeroepen kon worden voor haar longtransplantatie. Ze keek elke 5 minuten op haar telefoontje of er een berichtje was binnengekomen met het verlossende telefoontje dat er geschikte longen waren.

Ze vertelde over de grote teleurstelling over de longen, die niet geschikt bleken te zijn. Maar vooral over de wilskracht en de moed van haar zusje.
Zeker na die dag bleven wij extra betrokken en hoopten net als jullie dat er snel nieuwe longen beschikbaar waren. Het is zo verdrietig dat na zoveel moed en wilskracht de longen nu voor haar te laat zijn gekomen.

Ze had het zo verdiend nog vele jaren samen met haar man, haar familie en vrienden van het leven te kunnen genieten. Als geen ander weten wij hoe jullie je de laatste dagen moeten hebben gevoeld. Verdoofdheid, de boze droom die toch werkelijkheid schijnt te zijn. Wij hadden gehoopt dat ons bericht jullie voor vandaag had kunnen bereiken. Om te laten weten dat wij de laatste dagen, maar vooral vandaag in gedachten bij jullie waren.

Degene waarvan je zoveel houdt te moeten verliezen, na zoveel vechten is onrechtvaardig. Het moet een troost zijn dat ze vol vertrouwen de operatie is ingegaan, vol plannen voor de toekomst. Al moet dit wel een heel schrale troost voor jullie zijn.
De hemel zal nooit meer stralend blauw zijn, de schaduw van het verlies zal er voor eeuwig over hangen.

Wij hopen dat jullie de kracht kunnen opbrengen met elkaar dit vreselijke verlies te verwerken.

Heel veel liefs,
Willem en José Bakx,

Heel, heel lang geleden hebben wij je voor het laatst gezien. We (mijn vriend Willem) en ik speelden Sint en Piet bij jullie thuis. Je was dus nog maar een klein verlegen meisje. Een meisje die wij later samen met haar zusje Manon volgden van de zijlijn, via mijn zusje Nellie en nichtje Corinn.
Je zusje Manon vertelde ons nog op de laatste verjaardag waar wij haar zagen hoe moedig je was. Ze keek elke 5 minuten op haar telefoontje, of er geen berichtje voor een donorlong op stond. Hoe groot de teleurstelling was toen er eindelijk longen waren en deze niet geschikt bleken te zijn. En hoe hard je ervoor vocht om samen met je lieve man en familie na je nieuwe longen allerlei leuke dingen te kunnen doen.

De wereld stond even stil toen wij hoorden, dat toen er eindelijk nieuwe longen waren je hartje de operatie het niet meer aankon. Wij vinden het heel oneerlijk en onrechtvaardig. Zo gevochten en zoveel verloren.

Voor de mensen die je lief waren en je in jouw strijd voor het leven zo hebben gesteund zal de hemel nooit meer onbegrensd blauw zijn.

Weet dat wij in gedachten bij je zijn, bij jou en ieder die je dierbaar was.
Graag wensen wij je man Peter, je ouders, zusjes en man/vriend alle kracht en sterkte in deze moeilijke tijd.
Liefs Willem en José Bakx,

Ik wens jullie heel veel sterkte.

Saïda (en de rest van het gezin)

Hier zijn gewoon geen woorden voor; iemand die nog zo graag verder wilde, zoveel plannen had voor haar toekomst, na de transplantatie ga ik dit doen etc. en dan is het toch ineens afgelopen. Ik heb Pascale eigenlijk al heel lang niet gezien en kan dus zonder moeite de beelden terug halen van hoe ze vroeger was, verlegen maar altijd lachen met haar hoofd een beetje schuin. Die verschrikkelijke rotziekte…
Ik wens jullie heel veel sterkte toe bij het verwerken van dit, eigenlijk te, grote verlies.

In gedachten bij jullie, vooral a.s. dinsdag,

liefs, Muriel

Woorden schieten te kort….
Heel veel sterkte toegewenst

Christo en Chantal